«O KAΠΕΤΑΝ ΚΩΣΤΑΝΤΗΣ ΚΑΙ Ο ΓΙΟΣ ΤΟΥ ΛΑΜΠΗΣ. 1 ΒΡΑΔΥ ΣΤΗ ΘΑΛΑΣΣΑ» -ΘΑΝΑΣΗΣ ΓΚΑΓΚΑΣ – γράφτηκε 1-9-2015

Ηταν 47 ετών ο Καπετάν Κωνσταντής . Ψηλός , γεροδεμένος , δούλευε επί χρόνια -αρχικά με τον πατέρα του ,και μετά ως Καπετάνιος μόνος του. Ζούσε με την θάλασσα -αλλά και από την Θάλασσα . Αυτός και η Οικογένεια του . Η Σύζυγος του , και ο γιός του , ο μικρός Λάμπης -15 ετών .

Ζούσαν ,επί χρόνια στό νησί -τήν Ανδρο – αλλά τώρα είχαν 1 σπίτι στη Μηχανιώνα -κοντά στη Θεσσαλονίκη – δίπλα στο κύμα , και τη θάλασσα . Ο πατέρας του – ο Καπετάν Λάμπης πέθανε , και ήρθαν να ζήσουν στο σπίτι του πατέρα του . Ηρθαν να ζήσουν εδώ γιά «καλύτερα» -έτσι νόμιζαν !

Ο γιός του – ο μονάκριβος γιός του – ο Λάμπης , 1 γεροδεμένο -σκληραγωγημένο παλικάρι , 15 ετών , πήγαινε Σχολείο , στη Γ’Γυμνασίου . Καλός Μαθητής . Οχι άριστος ,αλλά καλός .

Τα Σαββατοκύριακα -όταν ο πατέρας ανοιγόταν μέχρι τη Μυτιλήνη σχεδόν , γιά 3-4 μέρες , με το καίκι του -τόν «Καπετάν Λάμπη» πού κληρονόμησε απτον πατέρα του -και 2-3 άτομα , τούς ψαράδες του γιά πλήρωμα , σχεδόν πάντοτε πήγαινε ο μικρός μαζί του .

Πήγαινε -σχεδόν πάντα – και επειδή και του μικρού τού άρεσε η θάλασσα ,και η δουλειά τού πατέρα του , αλλά και επειδή ήταν καλό παιδί -και ήθελε να ξεκουράζει τον πατέρα του -να τού προσφέρει 2 χέρια βοηθείας επιπλέον .

Το ίδιο επί χρόνια -από τα 13 του ως τα 21 έκανε και ο ίδιος ο Κωνσταντής . Βοηθούσε τον πατέρα του -τον «Καπετάν Λάμπη» , επί χρόνια ,μετά μαλώσανε -και δούλευε σε «ξένα» πλοία , ως Καπετάνιος . Εμπειρος , θαραλέος , αλλά και Τολμηρός ! Καμμιά φορά και -«πέραν των Επιτρεπόμενων Ορίων» Τολμηρός , αψύς , και Ριψοκίνδυνος θαρρείς . Αυτό το «υπέρμετρο» θάρρος του -κόντεψε τελικά να πληρώσει – αυτός και ο γιός του ο Λάμπης .

Πολλές φορές κοιτάζουμε τον κίνδυνο «κατάματα» -πολλές φορές τον αψηφούμε – αλλά 1 φορά ,μπορεί να έρθει αυτή η «1 φορά» ,πού αυτό θα μας στοιχείσει και ίσως ακριβά το πλη-ρώσουμε !

Ηταν 5 Δεκέμβρη . Περίεργη βραδιά . Παραμονή του Αη-Νικόλα !

Ο καιρός άθλιος . μπουρίνι , βροχή , κρύο ,κύμα και Ομίχλη
Η Γυναίκα του ,»σάν σε προαίσθημα» τον Προειδοποίησε ! «Μή πάτε απόψε Κωνσταντή» !
<< ΘΑ ΠΑΩ . ΠΑΝΤΑ ΔΕΝ ΠΑΩ ? ΕΙΠΕ ΕΚΕΙΝΟΣ , κάπως απότομα και με Τραχύτητα"

Πάντα πήγαινε ,και πάντα γυρνούσε ο Κωνσταντής -αλλά ίσως απόψε δεν έπρεπε να πάει !
Αλλά αγύριστο κεφάλι ο Κωνσταντής . ΠΗΓΕ

Στις 02.00 τα Ξημερώματα , ξύπνησε τον γιό του – "Θα ρθείς Λάμπη ? Θα ρθώ μπαμπά ! Πάντα δεν έρχομαι τα Σαββατοκύριακα" ! Και πήγε . Τού έμοιαζε αρκετά ο μικρός ! Αν υπόσχοταν , αν έλεγε κάτι δύσκολα άλλαζε την γνώμη του . Και έτσι πήγε κι αυτός με τον Πατέρα του – γιά να βοηθήσει αυτόν και το Υπόλοιπο Πλήρωμα

"Ασε Κωνσταντή το παιδί τουλάχιστον ! Δέν βλέπεις τι καιρό βγάζει ? " Προσπάθησε να τον μεταπείσει , ψελλίζοντας σχεδόν η Σύζυγος του .
"Αφού δε βλέπεις γυναίκα . Ο μικρός θέλει να ρθει"

Η Αννα -ήταν η γυναίκα του σπιτιού πού πάντα έβλεπε τους άνδρες τού σπιτιού να "φεύ-γουν" στη θάλασσα -και ευτυχώς πάντα να επιστρέφουν . Καλή , ήρεμη Σύζυγος , νοικοκυρά.

Το γραφτό της ήταν να ξεπροβοδίζει τούς άνδρες της Οικογένειας πού "φεύγαν" στη Θάλασ-σα , και να τούς περιμένει στο παράθυρο να επιστρέψουν .Καί ευτυχώς πάντα -μέχρι σήμερα επέστρεφαν !
Στην αρχή ήταν ο Πατέρας της – ο "Καπετάν Λάμπης" ,και τώρα οι "2 νέοι Καπετάνιοι" του Σπιτιού – ο Ανδρας της ο "Καπετάν Κωσταντής" και ο μικρός και Μονάκριβος γιός της , ο Λάμπης .
Βγήκε , στην αυλή , τούς φίλησε , τούς αγκάλιασε , τούς ξεπροβόδισε , και τούς "Σταύ-ρωσε" ! "Καλό κατεβόδιο" , "καλή Θάλασσα" ! Φίλησε τον άνδρα της ,και αγκάλιασε σφιχτά τον Μικρό Μπόμπιρα , τον γιό της , τον Λάμπη . Τρίτη , με το καλό να είστε πίσω !
Σαν να είχε 1 παράξενο , "κακό" Προαίσθημα όμως η Αννα απόψε ! "Ας μήν πήγαινε ο μικρός τουλάχιστον μονολογούσε" "Ας είναι"

Το σπίτι τους ήταν δίπλα στη θάλασσα . Το "χάιδευε" το κύμα .

Το πλήρωμα , οι Υπόλοιποι 3 Ναύτες του "Καπετάν Κωσταντή" , βλέπαν τον Κωνσταντή και τον Λάμπη ,πού αργούσαν -και τους "Ειρωνεύτηκαν" !
"Αντε φτάνει οι αγάπες και τα Φιλιά ! Τελειώνετε , θα ξημερώσουμε ! Δε θα πάμε σε Πόλεμο ! Γιά ψάρεμα θα πάμε άντε" Θα σας τούς γυρίσουμε" !
"Μακάρι είπε η Αννα" .
Και περίμενε στην αυλή , βλέποντας τον "Καπετάν Κωσταντή" να ανοίγεται, και τον μικρό Λάμπη να την Χαιρετά ! Ωσπου σε λίγη ώρα -ούτε αυτή "η μικρή κουκίδα" – το στίγμα τού Σκάφους δεν διακρίνοταν απτη στεριά -και αποφάσισε να μπεί μέσα – να ρίξει λίγο λάδι , στην Εικόνα του "Αη-Νικόλα" στο Εικο-νοσταση , και να πέσει και αυτή αποκαμωμένη γιά Υπνο .
Είχε πάει ήδη 03.00 Ξημερώματα Σαββάτου .

Το καράβι , ο "Καπετάν Κωνσταντής " ανοίχτηκε γιά τα καλά . Σε λίγες ώρες -καταμεσίς τού Πελάγου.
Η ψαριά την άλλη μέρα , Σάββατο και Κυριακή βράδυ πήγε σχετικά καλά . Ικανοποιητικά .
Την Κυριακή βράδυ , κατά τις 02.00 , πρός Δευτέρα πρωί -τα δίχτυα του "Καπετάν Κωνστα-ντή ήταν πιά γεμάτα . Ο Κωνσταντής , αγκάλιασε τον μικρό του γιό , και τούς ναύτες – ήπιε στα γρήγορα 1 μπύρα – κάπνισε βιαστηκά 1 τσιγάρο – και είπε στο Πλήρωμα . "Παιδιά γυρίζουμε" !
Μαζέψαν τα δίχτυα , βάλαν μπροστά τις Μηχανές . Είχαν φτάσει σχεδόν στα ανοιχτά της Μυτιλήνης !
Γύρω στις 03.00 , γυρνώντας – βγήκε Φουσκωθαλασσιά στη περιοχή ! 9-10 μποφόρ , Βροχή-καταιγίδα- ,κύμα .
Το Λιμεναρχείο , έδωσε εντολή στα Παραπλέοντα Σκάφη , να δέσουν στη Στεριά .
Ο Καπετάν Κωσταντής ,πήρε το Σήμα . Εμπειρος , και "Ψημμένος" Καπετάνιος -δέν ένοιωθε φόβο ! Αγνόησε το Σήμα . "Παιδιά θα επιστρέψουμε είπε" ! Το πρωί θα είμαστε στη Μηχα-νιώνα ! Σπίτια μας ! Θα ήταν όμως ?

Κατά τις 03.45 , η καταιγίδα -και ο "καιρός" χειροτέρευαν ! Ηταν 45 λεπτά , έξω από το νησί της Μυτηλίνης . 1 μανιασμένο κύμα -χτύπησε στην πλώρη του καραβιού – το καίκι -άρχισε να βάζει νερά . Σε 10-15 λεπτά είχε βουλιάξει !

Τα 5 άτομα τού Πληρώματος , ο Κωσταντής , ο μικρός του γιός ο Λάμπης , και οι 3 ναύτες-ψαράδες τού Πληρώματος , πρόλαβαν φόρεσαν τα σωσίβια τους , και πέσαν όλοι μαζί στη Μανιασμένη θάλασσα .

Η Αννα , άκουγε ραδιόφωνο -κάτι μέσα της την "έτρωγε" . Ακουσε ότι 1 αλιευτικό σκάφος -με 5 μελές Πλήρωμα – αγνοείται – και τη ζώσαν τα Φίδια . Προσπάθησε να επικοινωνήσει – στο τηλέφωνο με τον άνδρα της ,και τον Λάμπη -αλλά είς μάτην. Επικοινώνησε ,με το Λη-μεναρχείο , επιβεβαίωσε ότι το καίκι του Ανδρα της , με το παιδί , ήταν αυτό πού αγνοείτο -και οι ανησυχίες της εντάθηκαν . "Αχ Αγιε μου Νικόλα ,βοήθα τους ,και βοήθα με να Βρεθούν -και να είναι Ζωντανοί ! Ολοι τους ! Το παιδί Αγιε , το παιδί ! Τον Μικρό Λάμπη ! Τον Λάμπη μου ! Σε παρακαλώ Βοήθα τον Λάμπη μου !"

Τα παιδιά -και οι 5 – ο Κωσταντής , ο μικρός ο Λάμπης -και οι 3 ναύτες -"πάλευαν" με τα Μανιασμένα κύματα . Πέταξαν όσες φωτοβολίδες είχαν μαζί τους -γιά να τούς δούν τα Μέσα Διάσωσης ! Πάλεψαν 2-3 ώρες -Όλοι τους και ο Μικρός- με τα Μανιασμένα Κύματα .

Τα Φώτα -από τα πρώτα Σπίτια τού Νησιού – άρχισαν να Αχνοφένονται . "10-15 λεπτά κολύ-μπι ακόμη Παλικάρια και θα τα καταφέρουμε ! Αντε Λιοντάρι Λάμπη -μη σταματάς – είπε στο γιό του γιά να τον Ενθαρρύνει" ! "Η Σωτηρία μας – η στεριά είναι κοντά – συνεχίστε- ! Ο Αγιος είναι Απόψε μαζί μας ! Μη Φοβάστε , μη σταματάτε , Συνεχίστε !" τούς είπε !

Θα άντεχαν όμως ? Αντεξαν Ολοι ? Είχαν όλοι το "κουράγιο" και τη "Σωματική Ρώμη" μετά από 2-3 ώρες πού κολυμπούσαν ,και μάχωνταν με τα Κύματα -να συνεχίσουν ?

Και από την άλλη , Η ΣΩΤΗΡΙΑ ΤΟΥΣ , ΤΑ ΠΡΩΤΑ ΦΩΤΑ , ΤΑ ΠΡΩΤΑ ΣΠΙΤΙΑ , Η ΣΤΕΡΙΑ – ΗΤΑΝ ΤΟΣΟ ΠΟΛΥ ΚΟΝΤΑ ΤΟΥΣ . 5-10 Λεπτά κολυμπώντας όντως ! Θα άντεχαν ?

Η ΑΝΝΑ , Στο σπίτι της μέσα στην Αγωνία -και κάπως απελπισμένη ! Είχε βγεί στην Αυλή -είχε σταυρώσει τα Χέρια της -κοιτούσε τη θάλασσα – με άφατη αγωνία , αλλά και με Προ-σμονή και Απόγνωση μαζί ! "Αχ Θάλασσα , να κινδυνεύουν οι δικοί μου -ο Κωσταντής και ο μικρός μου ,ο Λάμπης , και να μή μπορώ να κάνω τίποτε ! Να είμαι τόσο μακριά τους -και να μή μπορώ να τούς βοηθήσω !
Σήκωσε τα Χέρια της -και τα 2 ανοιχτά και "Παρακλητικά" στο ΜΕΓΑΛΟ ΘΕΟ , ΤΗΝ ΠΑΝΑΓΙΑ , ΚΑΙ ΤΟΝ ΑΓΙΟ ΠΡΟΣΤΑΤΗ ΝΙΚΟΛΑΟ ! " και ΠΡΟΣΕΥΧΗΘΗΚΕ ΜΕ "θέρμη" , "ΔΥΝΑΤΑ" , "ΦΩΝΑΧΤΑ" ΚΑΙ "ΜΕ ΠΑΡΑΚΛΗΣΗ" Πού ακούστηκε θαρρείς μέχρι τη Μυτιλήνη -!

"Αγιε Νικόλα Θερμά -σάν μάνα – σε Παρακαλώ !" Βοήθησε τους ! Βοήθησε την Οικογένεια μου ! Σώσε τους μπορείς εσύ ! Σώσε τους Ολους ! Το πλήρωμα -τα 3 παιδιά – τον Ανδρα μου τον Κωνσταντή – και σε Παρακαλώ -πρώτα από όλα ,τον Μικρό μου -τόν Μονάκριβο μου γιό ,τον Λάμπη μου , το Μοναχοπαίδι μου – είναι 15 χρονών Αγιε – μόλις 15 χρονών ,είναι ο Μικρός μου" ! Σώσε τους Αγιε ! Κάνε το Θαύμα σου ! Το ξέρω μόνο ΕΣΥ Οτι Μπορείς" Κάντο γιά μένα , σε Παρακαλώ" !!

Αραγε , την άκουσε ο Αγιος ?
Ακουσε την Αννα , και την Παράκληση της -εκείνο το Βράδυ , Κυριακή -ξημερώματα Δευτέρα , στις 8 Δεκεμβρίου ?

Advertisements

2 thoughts on “«O KAΠΕΤΑΝ ΚΩΣΤΑΝΤΗΣ ΚΑΙ Ο ΓΙΟΣ ΤΟΥ ΛΑΜΠΗΣ. 1 ΒΡΑΔΥ ΣΤΗ ΘΑΛΑΣΣΑ» -ΘΑΝΑΣΗΣ ΓΚΑΓΚΑΣ – γράφτηκε 1-9-2015

  1. Η στιγμή που όταν όλα δείχνουν πως έχουν τελειώσει,αλλά μέσα μας παλεύουμε να κρατηθούμε από κάτι. Η απόγνωση της γυναίκας που πάντα περιμένει σαν την Πηνελόπη και προσεύχεται για τους αγαπηένους της. Ο λαός μας έχει ζυμωθεί με τη θάλασσα και έχει άσχημες εμπειρίες. Το νερό που τόσο αγαπάμε, πηγή ζωής και σύμβολο θανάτου.

    Αρέσει σε 1 άτομο

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s